საყლაპავის შევიწროება და ეზოფაგიტი - სტენოზი მეტწილად საყლაპავზე ქიმიური ნივთიერებების ზემოქმედების შედეგია - მკურნალი.გე

ენციკლოპედიაგამომთვლელებიფიტნესიმერკის ცნობარიმთავარიკლინიკებიექიმებიჟურნალი მკურნალისიახლეებიქალიმამაკაციპედიატრიასტომატოლოგიაფიტოთერაპიაალერგოლოგიადიეტოლოგიანარკოლოგიაკანი, კუნთები, ძვლებიქირურგიაფსიქონევროლოგიაონკოლოგიაკოსმეტოლოგიადაავადებები, მკურნალობაპროფილაქტიკაექიმები ხუმრობენსხვადასხვაორსულობარჩევებიგინეკოლოგიაუროლოგიაანდროლოგიარჩევებიბავშვის კვებაფიზიკური განვითარებაბავშვთა ინფექციებიბავშვის აღზრდამკურნალობასამკურნალო წერილებიხალხური საშუალებებისამკურნალო მცენარეებიდერმატოლოგიარევმატოლოგიაორთოპედიატრავმატოლოგიაზოგადი ქირურგიაესთეტიკური ქირურგიაფსიქოლოგიანევროლოგიაფსიქიატრიაყელი, ყური, ცხვირითვალიკარდიოლოგიაკარდიოქირურგიაანგიოლოგიაჰემატოლოგიანეფროლოგიასექსოლოგიაპულმონოლოგიაფტიზიატრიაჰეპატოლოგიაგასტროენტეროლოგიაპროქტოლოგიაინფექციურინივთიერებათა ცვლაფიტნესი და სპორტიმასაჟიკურორტოლოგიასხეულის ჰიგიენაფარმაკოლოგიამედიცინის ისტორიაგენეტიკავეტერინარიამცენარეთა მოვლადიასახლისის კუთხემედიცინა და რელიგიარჩევებიეკოლოგიასოციალურიპარაზიტოლოგიაპლასტიკური ქირურგიარჩევები მშობლებსსინდრომიენდოკრინოლოგიასამედიცინო ტესტიტოქსიკოლოგიამკურნალობის მეთოდებიბავშვის ფსიქოლოგიაანესთეზიოლოგიაპირველი დახმარებადიაგნოსტიკაბალნეოლოგიააღდგენითი თერაპიასამედიცინო ენციკლოპედიასანდო რჩევები

საყლაპავის შევიწროება და ეზოფაგიტი - სტენოზი მეტწილად საყლაპავზე ქიმიური ნივთიერებების ზემოქმედების შედეგია

- რითია განპირობებული საყლაპავის შევიწროება ანუ სტენოზი?

- სტენოზი მეტწილად საყლაპავზე ქიმიური ნივთიერებების ზემოქმედების შედეგია, თუმცა ის შეიძლება საყლაპავის წყლულს, ნებისმიერი გენეზის ეზოფაგიტსაც მოჰყვეს.

პაციენტი გრძნობს, რომ საყლაპავში საკვები ძნელად გადაადგილდება, აქვს ლუკმის ყელზე დადგომის შეგრძნება. ეს სიმპტომები თავდაპირველად მყარი საკვების მიღებისას აღმოცენდება.

ყლაპვის გაადვილების მიზნით ავადმყოფები საკვებს ხშირად წყალს აყოლებენ. შემდგომში, როცა სტენოზი პროგრესირებს და შევიწროების ხარისხი იმატებს, ძნელდება თხევადი საკვების მიღებაც. თანდათან იკლებს წონა, ვითარდება ანემია.

- რა დაავადებაა ეზოფაგიტი, რატომ აღმოცენდება ის და როგორია მისი სიმპტომატიკა?

- ტერმინი ეზოფაგიტი საყლაპავის ანთებას ნიშნავს. დაავადება უმეტესად საყლაპავის ქვედა მესამედს აზიანებს. მწვავე ეზოფაგიტი საყლაპავის ლორწოვან გარსზე სხვადასხვა ფიზიკური და ქიმიური ფაქტორის (ცხელი და გამღიზიანებელი ნივთიერებების, მჟავების, ტუტეების, უცხო სხეულების) დამზიანებელი ზემოქმედების შედეგია. ხშირად მწვავე ეზოფაგიტს ინფექციური აგენტებიც იწვევს. დაავადებას ახასიათებს საყლაპავის მდებარეობის ადგილას - მკერდის ძვლის უკან - მუდმივი წვის შეგრძნება, ტკივილი საყლაპავის გასწვრივ, რომელიც საგრძნობლად ძლიერდება მილში საკვების გადაადგილებისას. დღეს აქტუალურია რეფლუქს-ეზოფაგიტის პრობლემა. რეფლუქს-ეზოფაგიტი საყლაპავის ანთებაა, რომელიც ეგრეთ წოდებული გასტროეზოფაგური რეფლუქსური დაავადების დროს აღმოცენდება.

კუჭის ქვედა მომჭერის ანუ სფინქტერის ტონუსის დაქვეითებისა და კუჭის მჟავე წვენის მოცულობის გაზრდის გამო მისი მჟავე შიგთავსი საყლაპავში ამოიტყორცნება. რეფლუქსის პროვოცირებას მუცლის ღრუში წნევის მომატებაც უწყობს ხელს. კუჭის მჟავე შიგთავსის ხშირი ზემოქმედება საყლაპავის ლორწოვანზე მისი ანთების მიზეზად იქცევა. ასე ყალიბდება რეფლუქს-ეზოფაგიტი. ტკივილი არა მარტო ყლაპვის დროს, არამედ ზოგჯერ სპონტანურად ანუ თავისთავადაც აღმოცენდება. გარდა ყლაპვის გაძნელებისა და სპონტანური ტკივილისა, რეფლუქს-ეზოფაგიტის დროს ავადმყოფი უჩივის წვის შეგრძნებას მკერდის ძვლის უკან, გულძმარვას. ტკივილისა და გულძმარვის პროვოცირებას იწვევს დიდი რაოდენობით საკვების მიღება, ალკოჰოლიანი სასმელები, ციტრუსები და მათი წვენები, ყავა, შოკოლადი, თამბაქო.

სიმპტომები ძლიერდება, როცა კარგად დანაყრებული პაციენტი დანაყრებისთანავე წამოწვება, ხოლო სიმჟავის საწინააღმდეგო პრეპარატები მათ ამსუბუქებს.