რა ზრდის პანკრეასის კიბოს რისკს და რა ახანგრძლივებს სიცოცხლეს ამ დიაგნოზის დროს
Front Nutr: იოდის და სელენის მომატებული დონე ზრდის პანკრეასის კიბოს რისკს.
ორგანიზმში გარკვეული მინერალების მომატებული დონე დაკავშირებულია პანკრეასის დაავადების რისკთან. ეს არის დასკვნა, რომელიც გააკეთეს მეცნიერებმა. მათ ჟურნალ Frontiers in Nutrition-ში (Front Nutr) გამოაქვეყნეს მასშტაბური კვლევის შედეგები.
კვლევამ გააანალიზა თითქმის 192,000 ადამიანის მონაცემები UK Biobank-დან, დაახლოებით 13 წლიანი დაკვირვების პერიოდით. აღმოჩნდა, რომ იოდის და სელენის მაღალი დონე დაკავშირებული იყო პანკრეასის კიბოს გაზრდილ რისკთან. ეს ასოციაციები შენარჩუნდა ასაკის, ცხოვრების წესის და სხვა ფაქტორების გათვალისწინებითაც კი.
ამავდროულად, რიგ მინერალებს ჰქონდათ უკუკავშირი დაავადებასთან. მაგნიუმის, სპილენძის და მანგანუმის მაღალი დონე დაკავშირებული იყო მწვავე პანკრეატიტის შემცირებულ რისკთან. მანგანუმისთვის არაწრფივი კავშირი აღმოჩნდა: ყველაზე დიდი დამცავი ეფექტი დაფიქსირდა გარკვეული კონცენტრაციის დიაპაზონში. ავტორები აღნიშნავენ, რომ მინერალების ეფექტები განსხვავდება სქესის, ასაკისა და ქცევითი ფაქტორების მიხედვით. კერძოდ, იოდსა და სელენსა და კიბოს რისკს შორის კავშირი უფრო გამოხატული იყო ქალებში, ხანდაზმულებსა და მწეველებში. ეს დასკვნები ხაზს უსვამს მიკროელემენტების ბალანსის როლს, როგორც პანკრეასის ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ პოტენციურ ფაქტორს.
ნაპოვნია სიცოცხლის გახანგრძლივების გზა ერთ-ერთი ყველაზე საშიში კიბოს დროს.
Nat Med: ელრაგლუსიბი ახანგრძლივებს სიცოცხლეს პანკრეასის კიბოს დროს
ახალ პრეპარატს შეუძლია გაახანგრძლივოს პანკრეასის კიბოთი დაავადებული პაციენტების სიცოცხლე. ცნობილია, რომ პანკრეასის კიბო, კიბოს ერთ-ერთი ყველაზე საშიში სახეობაა და ხშირად გვიან სტადიაზე ვლინდება. ეს არის დასკვნა, რომელიც ჩრდილო-დასავლეთის უნივერსიტეტის მეცნიერებმა გააკეთეს. კლინიკური კვლევის შედეგები გამოქვეყნდა ჟურნალ Nature Medicine-ში.
კვლევაში მონაწილეობდა პანკრეასის კიბოს შორსწასული სტადიის მქონე 233 პაციენტი. ერთმა ჯგუფმა მიიღო სტანდარტული ქიმიოთერაპია, ხოლო მეორემ მიიღო იგივე თერაპია ელრაგლუსიბის დამატებით. მკურნალობის დაწყებიდან ერთი წლის შემდეგ, ახალი პრეპარატის ჯგუფის პაციენტების 44 პროცენტი ცოცხალი იყო, სტანდარტული თერაპიის ჯგუფში კი ეს მაჩვენებელი 22 პროცენტი იყო.
საშუალოდ, ახალი პრეპარატით ნამკურნალები პაციენტებმა მკურნალობის დაწყებიდან დაახლოებით 10 თვე შეინარჩუნეს სიცოცხლე, სტანდარტული თერაპიით კი დაახლოებით 7 თვე. თუმცა, ეფექტი ზოგიერთ პაციენტში უფრო გამოხატული იყო: დაახლოებით 13 პროცენტი ორი წლის განმავლობაში გადარჩა, საკონტროლო ჯგუფში კი ასეთი შემთხვევები არ დაფიქსირებულა.
მეცნიერები ამ ეფექტს პრეპარატის უნარს მიაწერენ, დაეხმაროს იმუნურ სისტემას სიმსივნესთან ბრძოლაში. ის ბლოკავს ცილას, რომელიც კიბოს იმუნური პასუხის დათრგუნვის საშუალებას აძლევს. ავტორები ხაზს უსვამენ, რომ შედეგებს დადასტურება უფრო ფართომასშტაბიან კვლევებში სჭირდება, თუმცა ისინი მათ უკვე იმედისმომცემად მიიჩნევენ.