ბუასილისა და მისი გართულებების მკურნალობა - მკურნალი.გე

ენციკლოპედიაგამომთვლელებიფიტნესიმერკის ცნობარიმთავარიკლინიკებიექიმებიჟურნალი მკურნალისიახლეებიქალიმამაკაციპედიატრიასტომატოლოგიაფიტოთერაპიაალერგოლოგიადიეტოლოგიანარკოლოგიაკანი, კუნთები, ძვლებიქირურგიაფსიქონევროლოგიაონკოლოგიაკოსმეტოლოგიადაავადებები, მკურნალობაპროფილაქტიკაექიმები ხუმრობენსხვადასხვაორსულობარჩევებიგინეკოლოგიაუროლოგიაანდროლოგიარჩევებიბავშვის კვებაფიზიკური განვითარებაბავშვთა ინფექციებიბავშვის აღზრდამკურნალობასამკურნალო წერილებიხალხური საშუალებებისამკურნალო მცენარეებიდერმატოლოგიარევმატოლოგიაორთოპედიატრავმატოლოგიაზოგადი ქირურგიაესთეტიკური ქირურგიაფსიქოლოგიანევროლოგიაფსიქიატრიაყელი, ყური, ცხვირითვალიკარდიოლოგიაკარდიოქირურგიაანგიოლოგიაჰემატოლოგიანეფროლოგიასექსოლოგიაპულმონოლოგიაფტიზიატრიაჰეპატოლოგიაგასტროენტეროლოგიაპროქტოლოგიაინფექციურინივთიერებათა ცვლაფიტნესი და სპორტიმასაჟიკურორტოლოგიასხეულის ჰიგიენაფარმაკოლოგიამედიცინის ისტორიაგენეტიკავეტერინარიამცენარეთა მოვლადიასახლისის კუთხემედიცინა და რელიგიარჩევებიეკოლოგიასოციალურიპარაზიტოლოგიაპლასტიკური ქირურგიარჩევები მშობლებსსინდრომიენდოკრინოლოგიასამედიცინო ტესტიტოქსიკოლოგიამკურნალობის მეთოდებიბავშვის ფსიქოლოგიაანესთეზიოლოგიაპირველი დახმარებადიაგნოსტიკაბალნეოლოგიააღდგენითი თერაპიასამედიცინო ენციკლოპედიასანდო რჩევები

ბუასილისა და მისი გართულებების მკურნალობა

სხვადასხვა სტადიისა და სიმძიმის ბუასილი მოსახლეობის დაახლოებით 38%-ს აღენიშნება.

ეს დაავადება განსაკუთრებით ხშირად გვხვდება განვითარებულ ქვეყნებში, სადაც:

  • ნაკლებად მოიხმარება ბოჭკოთი (ცელულოზით) მდიდარი საკვები
  • ხშირია რაფინირებული საკვების ჭარბი მოხმარება
  • ფართოდ არის გავრცელებული მჯდომარე ცხოვრების წესი.

დაბალი ბოჭკოს შემცველი რაციონი ხშირად იწვევს ნაწლავის მოქმედების დარღვევებს, მათ შორის ყაბზობასა და დიარეას, რაც ჰემოროიდული დაავადების განვითარების ხელშემწყობ ფაქტორებს წარმოადგენს.

  • ყაბზობის დროს დეფეკაციისას მომატებული დაძაბვა ზრდის მუცლის ღრუსა და ანალური არხის შიდა წნევას
  • დიარეის შემთხვევაში ხშირი და წყლიანი დეფეკაცია იწვევს ლორწოვანის გაღიზიანებასა და ანთებით ცვლილებებს

გარდა ამისა, ბუასილის განვითარების რისკ-ჯგუფში შედიან:

  • ორსულები
  • ძალოსნები
  • ჭარბი წონის მქონე ადამიანები

თუმცა, ბუასილის განვითარებას ძირითადად განსაზღვრავს ადამიანის ანატომიურ-ფიზიოლოგიური თავისებურებები. არაბალანსირებული კვება, ორსულობა და სხვა ფაქტორები კი ხელს უწყობენ დაავადების გამოვლენასა და პროგრესირებას.

ბუასილის კლინიკური გამოვლინებები დამოკიდებულია დაავადების სტადიასა და ფორმაზე. ყველაზე ხშირი სიმპტომებია:

  • დეფეკაციის დროს სისხლდენა
  • ქავილი და დისკომფორტი ანუსის არეში
  • ტკივილი - განსაკუთრებით გამწვავების დროს
  • უცხო სხეულის შეგრძნება
  • კვანძების გამოვარდნა - მოგვიანებით სტადიებზე

საწყის ეტაპებზე სიმპტომები ხშირად სუსტად არის გამოხატული, რის გამოც ადამიანები ყურადღებას არ აქცევენ და ფიქრობენ, რომ პრობლემა თავისით გაივლის. ამასთან, უხერხულობის განცდის გამო, ხშირად დაგვიანებით მიმართავენ ექიმს.

ზოგჯერ პაციენტები იწყებენ არასწორ თვითმკურნალობას — სხვადასხვა მალამოებისა და სანთლების გამოყენებას (ჰორმონული, ტკივილგამაყუჩებელი, სისხლძარღვთა შემავიწროვებელი ან მცენარეული საშუალებები), რომლებიც მხოლოდ დროებით ამცირებენ სიმპტომებს და არ მოქმედებენ დაავადების მიზეზებზე. ასეთმა მიდგომამ შესაძლოა გართულებების განვითარებაც კი გამოიწვიოს.

ბუასილის მართვა მოიცავს როგორც ცხოვრების წესის შეცვლას, ასევე მედიკამენტურ მკურნალობას.

რეკომენდებულია:

  • ბოჭკოთი მდიდარი საკვების და საკმარისი რაოდენობით სითხის მიღება
  • ფიზიკური აქტივობის გაზრდა
  • ყაბზობის პრევენცია
  • ხანგრძლივი ჯდომის შემცირება

ბუასილის სიმპტომური მკურნალობისთვის ეფექტური და უსაფრთხო საშუალებაა რეპარონი. ეს არის ადგილობრივი მოქმედების პრეპარატი რექტალური სანთლების და მალამოს ფორმით.

რეპარონი მოქმედება ეფუძნება ორგანიზმის ბუნებრივი დაცვის მექანიზმების გააქტიურებას. მისი ძირითადი კომპონენტია E. coli-ის სტერილური ლიზატი — ბაქტერიის უსაფრთხო ნაწილები, რომლებიც არ არის ცოცხალი და ინფექციის რისკს არ ქმნის, თუმცა ინარჩუნებს იმუნური სისტემის გააქტიურების უნარს.

ადგილობრივი გამოყენებისას ეს კომპონენტები აღიქმება ლორწოვანი გარსის უჯრედების მიერ როგორც სიგნალი, რომელიც ააქტიურებს დაცვით პროცესებს. შედეგად ირთვება კონტროლირებადი იმუნური პასუხი, რომელიც ხელს უწყობს დაზიანებული ქსოვილის აღდგენას.

ამ პროცესის შედეგად:

  • მცირდება ანთება და შეშუპება
  • უმჯობესდება სისხლის მიმოქცევა
  • ძლიერდება სისხლძარღვების კედლები
  • ჩქარდება ქსოვილის შეხორცება

საბოლოოდ მცირდება ტკივილი, ქავილი და სისხლდენა და ხდება ჭრილობის ინფიცირებისაგან დაცვა.

საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია რეპარონის უსაფრთხოდ გამოყენება 2 კვირაზე მეტი ხნის განმავლობაში.

რეპარონი უსაფრთხოა ორსულობის პერიოდში.

რეპარონი ხელს უწყობს ლორწოვანის აღდგენას და ამცირებს ბუასილისთვის დამახასიათებელ დისკომფორტს, რაც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია დაავადების ადრეულ ეტაპებსა და გამწვავების დროს.