ლიონელ მესის 10 წლის ასაკში ზრდის ჰორმონის დეფიციტის დიაგნოზი დაუსვეს - სამედიცინო გამარჯვების ისტორია
თუმცა, სანამ ის მსოფლიოს საუკეთესო მოთამაშე გახდებოდა, მან და მისმა ოჯახმა ურთულესი სამედიცინო და ფინანსური ბრძოლა გადაიტანეს. ათი წლის ასაკში მესის დაესვა დიაგნოზი, რომელსაც შეეძლო არა მხოლოდ მისი კარიერა, არამედ სრულფასოვანი ფიზიკური განვითარებაც შეეჩერებინა.
დიაგნოზი და ბარიერები მკურნალობის გზაზე
ცნობილია, რომ მესიმ ზრდის ჰორმონით თერაპია თერთმეტი წლის ასაკში დაიწყო. მიუხედავად იმისა, რომ მედიცინას უკვე ჰქონდა ამ პრობლემის გადაჭრის ეფექტური გზა, მთავარ დაბრკოლებად ფინანსები იქცა. მკურნალობა თვეში დაახლოებით ათასი პესო ჯდებოდა, რაც იმ დროისთვის საკმაოდ სოლიდური თანხა იყო. მამის ჯანმრთელობის დაზღვევამ ხარჯები მხოლოდ პირველი ორი წლის განმავლობაში დაფარა. მესის მშობლიური კლუბი, „ნიუელს ოლდ ბოისი“, თავდაპირველად დაჰპირდა ოჯახს დახმარებას, მაგრამ მოგვიანებით პირობა დაარღვია.
ბუენოს-აირესის გრანდი, „რივერ პლეიტი“, აღფრთოვანებული იყო მესის ტალანტით, რადგან სინჯებზე მან ოთხი გოლი გაიტანა. კლუბი მკურნალობის დაფინანსებასაც სთავაზობდა, თუმცა ტრანსფერი ჩაიშალა ბიუროკრატიული მიზეზის გამო - „ნიუელსმა“ მოთამაშის ბარათი არ გასცა და ტრანსფერი დაბლოკა. საბოლოოდ, პრობლემა ესპანურმა გრანდმა, კატალონიის „ბარსელონამ“ მოაგვარა, რომელმაც ცამეტი წლის მესი ესპანეთში წაიყვანა და მისი სამედიცინო ხარჯების დაფარვის სრული პასუხისმგებლობა საკუთარ თავზე აიღო. მესიმ თერაპიის კურსი წარმატებით დაასრულა და 1.70 მეტრ სიმაღლეს მიაღწია, რაც აბსოლუტურად ნორმალური მაჩვენებელია.
რა არის ზრდის ჰორმონის დეფიციტი?
ზრდის ჰორმონის დეფიციტი, იგივე ჰიპოფიზური ნანიზმი, არის ენდოკრინული პათოლოგია, რომლის დროსაც თავის ტვინში მდებარე ჯირკვალი - ჰიპოფიზი - ვერ გამოიმუშავებს საკმარისი რაოდენობის სომატოტროპინს ანუ ზრდის ჰორმონს. ეს ჰორმონი კრიტიკულად მნიშვნელოვანია ბავშვობის ასაკში ძვლების სიგრძეში ზრდისთვის, ასევე კუნთოვანი მასის, მეტაბოლიზმისა და ორგანოების ნორმალური განვითარებისთვის.
პათოლოგიის გამომწვევი მიზეზები შეიძლება იყოს თანდაყოლილი, მაგალითად გენეტიკური მუტაციები ან ჰიპოფიზის განვითარების ანომალია, ასევე შეძენილი, როგორიცაა ტრავმა, ინფექცია ან სიმსივნე. თუმცა, შემთხვევათა დიდ ნაწილში მიზეზი იდიოპათიურია, ანუ დაუდგენელი რჩება. რაც შეეხება სიმპტომებს, დაავადება ძირითადად ვლინდება ზრდის ტემპის მკვეთრი შენელებით, თანატოლებთან შედარებით დაბალი სიმაღლით, ე.წ. „თოჯინისებრი“ სახით, მუცლის არეში ცხიმოვანი ქსოვილის დაგროვებითა და სქესობრივი მომწიფების დაგვიანებით. დიაგნოსტიკისთვის ექიმები იყენებენ სისხლში ზრდის ჰორმონის ბაზალური და სტიმულირებული დონის განსაზღვრას, მტევნის რენტგენს ძვლოვანი ასაკის შესაფასებლად და ჰიპოფიზის მაგნიტურ-რეზონანსულ ტომოგრაფიას.
როგორ მკურნალობენ პათოლოგიას?
დღესდღეობით ამ პათოლოგიის მკურნალობა ხდება რეკომბინანტული (სინთეზური) ზრდის ჰორმონით. ჰორმონი კეთდება ყოველდღიური კანქვეშა ინექციების სახით. პაციენტებს ან მათ მშობლებს ასწავლიან ინექციის დამოუკიდებლად გაკეთებას, ჩვეულებრივ ბარძაყის, მუცლის ან დუნდულოს არეში, სპეციალური „კალამი-შპრიცის“ გამოყენებით. სწორედ ამ ყოველდღიურ, რუტინულ ინექციებს იკეთებდა მესიც წლების განმავლობაში. თერაპია გრძელდება მანამ, სანამ ბავშვი არ მიაღწევს ზრდის პოტენციალის მაქსიმუმს, რაც იმას ნიშნავს, რომ მკურნალობა არ წყდება ძვლების ეპიფიზური (ზრდის) ზონების სრულ დახურვამდე.
პროგნოზი და ცხოვრების ხარისხი
თუ დიაგნოზი დროულად დაისმება და თერაპია დაიწყება ძვლების ზრდის ზონების დახურვამდე, პროგნოზი შესანიშნავია. ბავშვები იწყებენ სწრაფ ზრდას, განსაკუთრებით მკურნალობის პირველ წელს, და უმეტეს შემთხვევაში აღწევენ გენეტიკურად პროგნოზირებულ ნორმალურ სიმაღლეს. სიმაღლეში მატებასთან ერთად, უმჯობესდება ძვლის მინერალური სიმკვრივე, კუნთოვანი ძალა და საერთო მეტაბოლიზმი.
ლიონელ მესის შემთხვევა მედიცინისა და სპორტის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ნათელი მაგალითია იმისა, თუ რამხელა მნიშვნელობა აქვს დროულ დიაგნოსტიკასა და მკურნალობის ხელმისაწვდომობას. სწორი სამედიცინო ჩარევის წყალობით, ბავშვს, რომელსაც ფიზიკური განვითარების სერიოზული შეფერხების საფრთხე ემუქრებოდა, მიეცა შანსი, საკუთარი პოტენციალი სრულად გამოევლინა და მსოფლიოს ყველა დროის ერთ-ერთი საუკეთესო ფეხბურთელი გამხდარიყო.