პოპულარული გულძმარვის წამლის ფარული საფრთხე: როდის ხდება ომეპრაზოლი საზიანო?
პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორები (PPI), რომელთაგან ყველაზე გავრცელებული ომეპრაზოლია, გულძმარვისა და რეფლუქსის დროს შეუცვლელი საშუალებებია. თუმცა, ბრაზილიელი მეცნიერების ახალმა კვლევამ, რომელიც ჟურნალ ACS Omega-ში დაიბეჭდა, აჩვენა, რომ მათმა ხანგრძლივმა და უკონტროლო გამოყენებამ შესაძლოა ორგანიზმში მინერალური ბალანსი დაარღვიოს.
რატომ არის ეს საშიში? ომეპრაზოლის მოქმედების პრინციპი კუჭის მჟავიანობის შემცირებაზეა დაფუძნებული. თუმცა, მჟავე გარემო აუცილებელია ისეთი სასიცოცხლო ელემენტების ასათვისებლად, როგორიცაა:
-
რკინა (დეფიციტი იწვევს ანემიას);
-
კალციუმი და მაგნიუმი (დეფიციტი ასუსტებს ძვლოვან ქსოვილს და ზრდის მოტეხილობების რისკს);
-
თუთია და სპილენძი (აუცილებელია იმუნური სისტემისთვის).
ექსპერიმენტის შედეგები ცხოველებზე ჩატარებულმა დაკვირვებამ (რომელიც ადამიანებში პრეპარატის ხანგრძლივი მიღების კურსის იდენტური იყო) აჩვენა, რომ 60-დღიანი კურსის შემდეგ:
-
მკვეთრად შემცირდა რკინის დონე სისხლში;
-
შეიცვალა მინერალების განაწილება ღვიძლსა და ელენთაში;
-
დაფიქსირდა იმუნური უჯრედების ფუნქციური შესუსტება.
რეკომენდაცია: მკვლევარები ხაზგასმით აღნიშნავენ, რომ ომეპრაზოლი ეფექტური და უსაფრთხოა, როდესაც ის ექიმის დანიშნულებითა და ხანმოკლე კურსით გამოიყენება. საფრთხეს წარმოადგენს თვითმკურნალობა და პრეპარატის თვეების განმავლობაში მიღება, რაც ხშირად ხდება პაციენტების მიერ „პროფილაქტიკის" მიზნით.