7 სიმპტომი, რომლის იგნორირება ერთი დღითაც არ შეიძლება - პროფესორი კახაბერ ბარამიძე ძუძუს კიბოს "წითელ ხაზებზე"
მიუხედავად იმისა, რომ ონკოლოგიური პათოლოგიები საგრძნობლად „გაახალგაზრდავდა“ და რისკჯგუფში 30-40 წლის ქალბატონებიც მოხვდნენ, გადარჩენის შანსი, ადრეული დიაგნოსტიკის პირობებში, თითქმის 100%-ია.
რა არის ის „წითელი ხაზები“, რომელთა იგნორირება ერთი დღითაც არ შეიძლება? რატომ არის მამოპლასტიკა არა ფუფუნება, არამედ რეაბილიტაციის აუცილებელი ეტაპი და რატომ უნდა იყვნენ ყურადღებით მამაკაცები?
ამ და სხვა უმნიშვნელოვანეს თემებზე mkurnali.ge-ს მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორს, პროფესორს, ონკოქირურგსა და მამოლოგს - კახაბერ ბარამიძეს ესაუბრა, რომლის 27-წლიანი პრაქტიკული გამოცდილებაც ათასობით გადარჩენილ სიცოცხლეს ითვლის- ბატონო კახა, ბოლო წლებში ხშირად გვესმის, რომ ონკოლოგიური დაავადებები საგრძნობლად "გაახალგაზრდავდა"
- როგორც 27-წლიანი პრაქტიკის მქონე მამოლოგი, დაგიდასტურებთ: დიახ, დაავადება ნამდვილად გაახალგაზრდავდა. თუ ადრე ძუძუს კიბო 55-60 წლის შემდეგ იყო გავრცელებული, დღეს 30-40 წლის პაციენტები იშვიათობას აღარ წარმოადგენენ.
ამ ტენდენციას სამი მთავარი მიზეზი განაპირობებს:
- რეპროდუქციული ქცევის ცვლილება: გვიანი პირველი მშობიარობა (35+ წელი) ან უნულიპარობა (როდესაც ქალს არასოდეს უმშობიარია) ზრდის ე.წ. „ესტროგენულ ფანჯარას " ანუ დროს, როცა ორგანიზმი ჰორმონების მაღალი ზემოქმედების ქვეშაა.
- ცხოვრების წესი: სიმსუქნე, დაბალი ფიზიკური აქტივობა და ალკოჰოლის მოხმარება პირდაპირ კავშირშია ონკოლოგიურ რისკებთან ახალგაზრდა ასაკში.
- ადრეული დიაგნოსტიკა: თანამედროვე სადიაგნოსტიკო აპარატურა (ციფრული მამოგრაფია, 3D ტომოსინთეზით, მრტ) და გენეტიკური ტესტირება დღეს გაცილებით ეფექტურია, რაც საშუალებას გვაძლევს, დაავადება აღმოვაჩინოთ იქ, სადაც ადრე ის უბრალოდ „გამოგვეპარებოდა“.
სტატისტიკურად, ყველაზე მაღალი რისკის ჯგუფში კვლავ რჩებიან 55-დან 70 წლამდე ქალები, თუმცა 40 წლამდე ასაკში დაავადება ხშირად უფრო აგრესიული ბიოლოგიური ფორმით ვლინდება.
ამიტომ, შეიძლება პირდაპირ ითქვას, რომ ასაკი აღარ არის დაზღვევა. 20 წლიდან თვითგასინჯვა და წელიწადში ერთხელ მამოლოგთან ვიზიტი სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია.
- რა არის ის "წითელი ხაზები" ან სიმპტომები, რომელთა შემთხვევაშიც ქალმა ვიზიტი ერთი დღითაც არ უნდა გადადოს?
- ჩემს პაციენტებს ყოველთვის ვეუბნები: ძუძუს კიბო ადრეულ სტადიაზე უსიმპტომოა, თუმცა არსებობს ე.წ. „წითელი ხაზები“ რომელთა იგნორირება კატეგორიულად დაუშვებელია. აი, ის კლინიკური ნიშნები, რომლებიც სასწრაფო დიაგნოსტიკას მოითხოვს:
- პალპირებადი კვანძი ან გამკვრივება: ნებისმიერი უმტკივნეულო, მკვრივი, უსწორმასწორო ზედაპირის მქონე წარმონაქმნი, რომელიც არ ქრება მენსტრუალური ციკლის დასრულების შემდეგ;
- კანის ვიზუალური ცვლილება - "ფორთოხლის კანის“ სიმპტომი, კანის შეშუპება, დანაოჭება ან ფორების გამოკვეთა, სიწითლე;
- დვრილის რეტრაქცია ანუ ჩაზნექვა - პათოლოგიური გამონადენი დვრილიდან: განსაკუთრებით საყურადღებოა სისხლიანი ან გამჭვირვალე (ქარვისფერი) გამონადენი, რომელიც სპონტანურად, ზეწოლის გარეშე ჩნდება.
- კანის ეროზია ან დაწყლულება: ეგზემის მსგავსი ცვლილებები დვრილის ან არეოლის მიდამოში, რომელიც არ ექვემდებარება დერმატოლოგიურ მკურნალობას;
- ასიმეტრიის უეცარი გამოვლენა: ძუძუს ფორმის, ზომის ან კონტურის მკვეთრი ცვლილება, რომელიც ადრე არ აღინიშნებოდა.
- ლიმფური კვანძების გადიდება: იღლიისქვეშა მიდამოში მკვრივი, ხშირად უმტკივნეულო „ბურთულის“ გაჩენა.
ძვირფასო ქალბატონებო, ნუ დაელოდებით ტკივილს. სამწუხაროდ, ავთვისებიანი სიმსივნე ადრეულ ეტაპზე იშვიათად არის მტკივნეული. ტკივილი უფრო ხშირად კეთილთვისებიანი დისჰორმონალური პროცესების ნიშანია, ვიდრე კიბოსი. ამიტომ, ნებისმიერი ვიზუალური თუ ტაქტილური ცვლილება არის პირდაპირი ჩვენება მამოლოგთან ვიზიტისა შემდგომი კომპლექსური გამოკვლევების ჩართვით.
- გენეტიკური ფაქტორი vs ცხოვრების წესი - რა წილი მოდის მემკვიდრეობითობაზე, როგორია თანამედროვე სტატისტიკა?
- ეს ძალიან მნიშვნელოვანი კითხვაა, რადგან საზოგადოებაში ხშირად არსებობს მცდარი წარმოდგენა, თითქოს ძუძუს კიბო მხოლოდ გენეტიკური დაავადებაა. როგორც 27-წლიანი პრაქტიკის მქონე ექიმი, ციფრებით აგიხსნით რეალურ სურათს:
ბევრს უკვირს, როცა იგებს, რომ ძუძუს კიბოს შემთხვევების მხოლოდ 5-10% არის მკაცრად მემკვიდრული, რაც დაკავშირებულია BRCA1 და BRCA2 გენების მუტაციასთან. თუ ქალს აქვს ეს მუტაცია, დაავადების განვითარების ალბათობა ცხოვრების განმავლობაში 70-80%-მდე იზრდება.
საყურადღებოა ე.წ. ოჯახური ანამნეზი: შემთხვევათა კიდევ 15-20% მოდის „ოჯახურ ჯგუფებზე“, სადაც კონკრეტული გენი არ არის იდენტიფიცირებული, მაგრამ რამდენიმე ნათესავს ჰქონდა ეს დიაგნოზი.
რაც შეეხება ცხოვრების წესს.
შემთხვევათა დაახლოებით 70-80% არის ე.წ. სპორადული, ანუ შემთხვევითი, სადაც გადამწყვეტ როლს გარემო პირობები და ცხოვრების წესი თამაშობს. კიბოს კვლევის საერთაშორისო სააგენტოს მონაცემებით , ჭარბი წონა პოსტმენოპაუზის პერიოდში რისკს 20-40%-ით ზრდის, რადგან ცხიმოვანი ქსოვილი ესტროგენების დამატებითი წყაროა. რაც შეეხება ალკოჰოლს, მინდა გითხრათ, დღეში თუნდაც ერთი ულუფა ალკოჰოლი რისკს 7-10%-ით ზრდის.
აქვე დავძენ, რომ რეგულარული ვარჯიში რისკს 15-25%-ით ამცირებს.
ჩემი გამოცდილებით, ყველაზე საშიში კომბინაციაა გენეტიკური წინასწარგანწყობა, რომელსაც ემატება არასწორი ცხოვრების წესი. თუმცა, გახსოვდეთ, პაციენტების უმრავლესობას, ვისაც ძუძუს კიბოს დიაგნოზს ვუსვამთ, არ ჰქონიათ გენეტიკური წინაპირობა. ეს ნიშნავს, რომ სკრინინგი და ცხოვრების წესის კონტროლი სავალდებულოა ყველასთვის და არა მხოლოდ მათთვის, ვისი ოჯახის წევრიც იყო დაავადებული.
- წლების წინ ძუძუს კიბო თითქმის ყოველთვის რადიკალურ მასტექტომიასთან (მკერდის სრულ მოკვეთასთან) ასოცირდებოდა. როგორ შეიცვალა ეს მიდგომა დღეს?
- ჩემი პრაქტიკის დასაწყისში მასტექტომია (ძუძუს სრული მოკვეთა) ერთადერთ „უსაფრთხო“ გზად მიიჩნეოდა, დღეს კი მიდგომა ფუნდამენტურად შეიცვალა - ჩვენ გადავედით მაქსიმალური რადიკალიზმიდან მინიმალურ ეფექტურ ჩარევამდე. ორგანოს შენარჩუნება, დღეს თანამედროვე ონკოქირურგიაში მიჩნეულია როგორც ოქროს სტანდარტი.
დღეს, ადრეულ სტადიებზე (I-II სტადია), შემთხვევათა 60-70%-ში ტარდება ორგანოს შემნარჩუნებელი ოპერაციები, რადგან მრავალწლიანმა კლინიკურმა კვლევებმა დაამტკიცა, რომ ორგანოს შენარჩუნებას, ადეკვატურ სხივურ და მედიკამენტოზურ თერაპიასთან კომბინაციაში, აქვს ზუსტად იგივე გადარჩენის მაჩვენებელი, რაც სრულ მასტექტომიას. შესაბამისად, რადიკალიზმი აღარ არის უსაფრთხოების გარანტი.
თანამედროვე მედიცინამ მოგვცა ინსტრუმენტები, რომლებითაც ვმართავთ სიმსივნის ზომას და გავრცელებას ოპერაციამდე. იგი მოიცავს წინასაოპერაციო კომპლექსური ხასიათის მედიკამენტოზურ მკურნალობას.
ჩვენ აღარ ვკვეთავთ იღლიის ყველა ლიმფურ კვანძს „ყოველ შემთხვევისთვის“. თუ „სენტინელური" (მოდარაჯე) კვანძი სუფთაა, დანარჩენს ვინარჩუნებთ, რაც თავიდან გვაცილებს ხელის შეშუპებას - ლიმფოსტაზსა და ლიმფედემას.
დღეს მასტექტომია არის არა წესი, არამედ გამონაკლისი.
- "მკურნალობა მხოლოდ დანის ქვეშ არ გადის" - რა როლს ასრულებს თანამედროვე მედიკამენტოზური თერაპია და რამდენად ინდივიდუალურია მკურნალობის სქემა თითოეული პაციენტისთვის, მათ შორის ჰორმონჩაცვლებითი თერაპია?
- თქვენი ფრაზა - „მკურნალობა მხოლოდ დანის ქვეშ არ გადის“ - ზუსტად ასახავს თანამედროვე ონკოლოგიის ფილოსოფიას. როგორც მამოლოგი ონკოქირურგი, დაგიდასტურებთ: დღეს ქირურგია მხოლოდ ერთი რგოლია იმ მძლავრ ჯაჭვში, რომელსაც კომბინირებული და პერსონალიზებული მკურნალობა ჰქვია.
თანამედროვე ონკოლოგია დასცილდა „ერთი ზომა ყველას ერგება“ პრინციპს. დღეს გადაწყვეტილებას ვიღებთ სიმსივნის მოლეკულური პროფილის საფუძველზე.
გენეტიკური ანალიზი Oncotype DX, MammaPrint - საშუალებას გვაძლევს გავიგოთ, ამა თუ იმ მკურნალობის საჭიროება და განვსაზღვროთ რეციდივის რისკი კონკრეტულ პაციენტში. ხშირად, სწორედ გენეტიკური ანალიზის საფუძველზე, ჩვენ უარს ვამბობთ ქიმიოთერაპიაზე, რადგან ვხედავთ, რომ ის პაციენტს სარგებელს არ მოუტანს.
მინდა, გითხრათ, რომ ძუძუს კიბოს შემთხვევათა დაახლოებით 70-80% ჰორმონდამოკიდებულია (ER/PR პოზიტიური), სწორედ ამიტომ პაციენტთა დაავადების მართვა ჰორმონოთერაპიას ექვემდებარება.
25 წლის წინ ჩვენი მთავარი იარაღი სკალპელი იყო. დღეს ჩვენი მთავარი იარაღი ინფორმაციაა - სიმსივნის გენეტიკური და მოლეკულური რუკა, რომელიც გვეუბნება, ზუსტად რომელი წამალი და რა დოზით სჭირდება კონკრეტულ ადამიანს.
- მამოპლასტიკა მხოლოდ ესთეტიკა არ არის - რამდენად მნიშვნელოვანია პაციენტის ფსიქოლოგიური რეაბილიტაციისათვის რეკონსტრუქციული ოპერაცია უშუალოდ სიმსივნის მოცილების დროსვე?
- ჩემმა ხანგრძლივმა პრაქტიკამ მაჩვენა, რომ სკალპელით მიყენებული ჭრილობა ხორცდება, მაგრამ სულზე მიყენებული იარა - ძუძუს დაკარგვა - წლობით რჩება. ამიტომ, თუ სამედიცინო ჩვენება იძლევა საშუალებას, რეკონსტრუქცია უნდა იყოს არა არჩევანი, არამედ სტანდარტი.
რეკონსტრუქციული მამოპლასტიკა არ არის ფუფუნება ან მხოლოდ ესთეტიკური ახირება – ეს არის მკურნალობის სრულფასოვანი ეტაპი და პაციენტის ფსიქო-სოციალური რეაბილიტაციის ფუნდამენტი.
თანამედროვე ონკოლოგიაში ჩვენ აღარ ვსაუბრობთ მხოლოდ გადარჩენაზე, ჩვენ ვსაუბრობთ სიცოცხლის ხარისხზე. პაციენტი, რომელიც კმაყოფილია თავისი გარეგნობით, უფრო ოპტიმისტურად უყურებს მომავალს, რაც აუმჯობესებს საერთო კლინიკურ გამოსავალს.
- არსებობს, თუ არა მითი იმის შესახებ, რომ იმპლანტი შესაძლოა ხელს უშლიდეს შემდგომ დიაგნოსტიკას ან დაავადების რეციდივის აღმოჩენას?
- როგორც მამოლოგი, ამ კითხვას ყოველდღიურ პრაქტიკაში ვპასუხობ. მოკლე პასუხია: ეს მითია, თუმცა გარკვეული ტექნიკური თავისებურებების გათვალისწინებით.
არსებობს მოსაზრება, რომ იმპლანტი „ფარავს“ ძუძუს ქსოვილს. სინამდვილეში, რადიოლოგები იყენებენ სპეციალურ ტექნიკას - ეკლუნდის მანევრს (Eklund displacement views). ამ დროს იმპლანტი ფრთხილად იწევა უკან, გულმკერდის კედლისკენ, ხოლო ძუძუს ქსოვილი გამოიწევა წინ, რაც საშუალებას იძლევა პარენქიმის 90-95%-ის ვიზუალიზაციისა, თუმცა მინდა, გითხრათ, რომ იმპლანტების შემთხვევაში ოქროს სტანდარტია კვლევების კომბინაცია - ულტრაბგერითი კვლევა - ექოსკოპია და მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია MRI - ეს არის ყველაზე ზუსტი მეთოდი.
- რა სიხშირით და რა ასაკიდან უნდა ჩაიტაროს ქალმა თვითგასინჯვა, ექოსკოპია და მამოგრაფია, რომ არაფერი გამოგვეპაროს?
- ძუძუს კიბოს პრევენცია არ არის ერთჯერადი აქტი, ეს არის მუდმივი მონიტორინგის კულტურა.
ოქროს სტანდარტი, რომელსაც თანამედროვე გაიდლაინები (ACS, NCCN, ESMO) გვკარნახობს, შემდეგია:
- 18 წლიდან თვითგასინჯვა - თვეში ერთხელ, მენსტრუალური ციკლის მე-7-დან მე-12 დღემდე, როცა ჯირკვალი ყველაზე რბილი და ნაკლებად მგრძნობიარეა.
- 25-დან 40 წლამდე-მამოლოგის კონსულტაცია წელიწადში ერთხელ.
ულტრაბგერითი კვლევა - ექოსკოპია - წელიწადში ერთხელ.
3. 40 წლიდან "ოქროს სტანდარტია"
მამოგრაფია - წელიწადში ერთხელ (ან ორ წელიწადში ერთხელ), ინდივიდუალური რისკის მიხედვით და კომბინირებული კვლევა- ხშირად მამოგრაფიას ემატება ექოსკოპიაც (ე.წ. მულტიმოდალური მიდგომა) მაქსიმალური სიზუსტისთვის;
4. 50 წლიდან გაძლიერებული კონტროლი - რეგულარულად უნდა ჩატარდეს მამოლოგის კონსულტაცია და მამოგრაფია წელიწადში ერთხელ. ეს ის ასაკია, როდესაც სტატისტიკურად ინციდენტობა პიკს აღწევს.
5. განსაკუთრებული შემთხვევები (გენეტიკური რისკი)
თუ ოჯახში ფიქსირდება ძუძუს ან საკვერცხის კიბოს შემთხვევები, სკრინინგი იწყება 10 წლით ადრე, ვიდრე დაავადება გამოუვლინდა ყველაზე ახალგაზრდა ნათესავს. ასეთ დროს ხშირად ვიყენებთ MRI (მაგნიტურ-რეზონანსულ ტომოგრაფიას).
ჩემი პროფესიული რჩევა: - ნუ დაელოდებით ჩივილებს. სკრინინგის აზრი სწორედ ის არის, რომ დაავადება აღმოვაჩინოთ მაშინ, როცა ის არც ისინჯება და არც ჩანს. ეს არის ერთადერთი გზა 100%-იანი განკურნებისკენ.
- ბევრისთვის კვლავ სიურპრიზია, რომ ძუძუს კიბო მამაკაცებსაც ემართებათ. რამდენად აგრესიულია ეს ფორმა მათში და რა არის პირველი ნიშნები, რასაც კაცმა უნდა მიაქციოს ყურადღება?
- ძალიან საინტერესო და მნიშვნელოვანი საკითხია. მინდა გითხრათ, რომ როგორც მამოლოგი, ჩემს პრაქტიკაში იშვიათად, თუმცა პერიოდულად ვხვდები მამაკაცებს ძუძუს კიბოს დიაგნოზით. ეს არის პათოლოგია, რომელიც საზოგადოებაში ხშირად სტიგმატიზებულია, თუმცა სამედიცინო თვალსაზრისით ისევე სერიოზულ მიდგომას მოითხოვს, როგორც ქალთა შემთხვევაში.
მამაკაცთა ძუძუს კიბო იშვიათი ნეოპლაზიაა და შეადგენს ძუძუს კიბოს საერთო შემთხვევების დაახლოებით 1%-ს.
ქალებისგან განსხვავებით, მამაკაცებში დიაგნოსტირების მედიანური ასაკი უფრო მაღალია - 67-72 წელი.
მამაკაცებში გენეტიკურ ფაქტორს გაცილებით დიდი წონა აქვს.
შემთხვევათა 10-15%-ში ფიქსირდება BRCA2 გენის მუტაცია (ეს უფრო ხშირია მამაკაცებში, ვიდრე BRCA1). ასეთ დროს დაავადების განვითარების რისკი ცხოვრების მანძილზე 6-8%-მდე იზრდება.
მამაკაცის ძუძუს ანატომიური თავისებურების (ჯირკვლოვანი ქსოვილის სიმცირის) გამო, სიმსივნე სწრაფად ვრცელდება კანზე ან გულმკერდის კუნთზე.
მთავარი სიმპტომი არის მკვრივი, უმტკივნეულო კვანძი დვრილის ან არეოლის უკან.
მკურნალობის პროტოკოლი ქალების იდენტურია: ქირურგიული ჩარევა (ხშირად მასტექტომია), ქიმიოთერაპია და ჰორმონოთერაპია. მამაკაცთა სიმსივნეების 90% ჰორმონდამოკიდებულია.
მამაკაცებში ნებისმიერი ასიმეტრია ან გამკვრივება დვრილის მიდამოში საჭიროებს სასწრაფ ულტრაბგერით კვლევასა და მამოლოგის კონსულტაციას. ადრეული დიაგნოზი აქაც გადამწყვეტია სიცოცხლის შესანარჩუნებლად.
როგორც პრაქტიკოსი მამოლოგი, გეტყვით, რომ მამაკაცების შემთხვევაში პოპულაციური სკრინინგი (ისეთი, როგორიც ქალებშია 40 წლის შემდეგ) არ არსებობს. ამას აქვს მარტივი ეპიდემიოლოგიური მიზეზი: დაავადების დაბალი ინციდენტობა (შემთხვევათა მხოლოდ 1%) არ ამართლებს მასობრივ რენტგენოლოგიურ კვლევას.
თუმცა, არსებობს მკაცრად განსაზღვრული ჯგუფები, სადაც დიაგნოსტიკა მხოლოდ სიმპტომების გამოჩენას არ ელოდება, კერძოდ, თუ შეამჩნიეთ მკვრივი, უმტკივნეულო კვანძი დვრილის უკან, დვრილის ჩაზნექვა ან კანის დანაოჭება, სისხლიანი ან სეროზული გამონადენი დვრილიდან - ასეთ დროს დაუყოვნებლივ უნდა მიმართოთ მამოლოგს. კონსულტირების საფუძველზე ტარდება მრტ (მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია) და ულტრაბგერითი კვლევა -ექოსკოპია. რასაც მოჰყვება ბიოფსია.
მამაკაცებისთვის საუკეთესო „სკრინინგი“ არის ინფორმირებულობა. მამაკაცმა უნდა იცოდეს, რომ მასაც აქვს ძუძუს ქსოვილი და ნებისმიერი ცვლილება დვრილის არეში მოითხოვს არა მოცდას, არამედ მამოლოგიურ კვლევას, განსაკუთრებით კი საყურადღებოა ოჯახური-გენეტიკური ფაქტორი, ჰორმონალური დისბალანსით გამოწვეული გინეკომასტია - ჯირკვლის გაზრდა, კლაინფელტერის სინდრომი და სხვა.
- თქვენი მთავარი გზავნილი პაციენტებისთვის: არის თუ არა დღეს ძუძუს კიბო მხოლოდ "ქრონიკული დაავადება" და არა "განაჩენი"?
- ჩემო ძვირფასო პაციენტებო, როგორც ექიმს, რომელმაც მეოთხედ საუკუნეზე მეტი გაატარა თქვენთან ერთად ამ ბრძოლის წინა ხაზზე, მინდა გითხრათ ის, რაც ჩემმა გამოცდილებამ და მეცნიერებამ ერთხმად დაადასტურა: ძუძუს კიბო დღეს აღარ არის განაჩენი – ეს არის რთული, მაგრამ მართვადი ქრონიკული მდგომარეობა.
ონკოლოგიაში დრო მთავარი ღირებულებაა და ყველაზე ძვირფასია. არ არსებობს იმაზე დიდი სინანული, ვიდრე მაშინ, როცა პაციენტი კარგავს ძვირფას თვეებს „ხალხური მედიცინის“ ან შიშის გამო და მალავს დაავადებას.
მედიცინა დღეს იმდენად წინ წავიდა, რომ მკურნალობის პროცესი გახდა გაცილებით უფრო ასატანი და ნაკლებად რთული.
როცა ამ დიაგნოზს მოისმენთ, გახსოვდეთ, თქვენ არ ხართ მარტო. თქვენს უკან დგას 21-ე საუკუნის ტექნოლოგია, თანამედროვე მედიცინის მიღწევები, პროფესიონალი და გულისხმიერი ექიმის გამოცდილება და იმ ათიათაასობით ქალის მაგალითი, ვინც ეს გზა უკვე გაიარა და გაიმარჯვა.
თქვენი ჯანმრთელობისათვის ესტუმრეთ https://www.kakhaberbaramidze.com/, დაჯავშნეთ ვიზიტი მამოლოგთან და იცხოვრეთ მშვიდად და უსაფრთხოდ.
ჩვენ ვიბრძვით და ვიმარჯვებთ თქვენთვის და თქვენთან ერთად!
R