ერექციული დისფუნქცია - საშიში დაავადებების ადრეული ნიშანი, რომელიც წლებით ადრე ვლინდება
ერექციული დისფუნქცია შესაძლოა გულ-სისხლძარღვთა და მეტაბოლური დარღვევების ფარული, ერთ-ერთი პირველი ნიშანი იყოს, რომელიც ძირითადი დიაგნოზის დასმამდე რამდენიმე წლით ადრე ვლინდება. ასეთ დასკვნამდე მივიდნენ მკვლევარები, რომელთაც შესაბამისი მიმოხილვა ჟურნალ Frontiers in Clinical Diabetes and Healthcare (FCDH)-ში გამოაქვეყნეს.
ავტორების განმარტებით, ერექციული დისფუნქცია მჭიდრო კავშირშია გულის დაავადებებთან, ტიპი 2 შაქრიან დიაბეტსა და სხვა ქრონიკულ მდგომარეობებთან. შვიდი კოჰორტული კვლევის მეტაანალიზმა აჩვენა, რომ ერექციული დისფუნქციის მქონე მამაკაცებს გულ-სისხლძარღვთა პათოლოგიების განვითარების 40 პროცენტით მაღალი რისკი ჰქონდათ, ვიდრე მათ, ვისაც ეს პრობლემა არ აწუხებდა. ამასთან, სიმპტომები ხშირად უშუალოდ დაავადების გამოვლენამდე გაცილებით ადრე იჩენდა თავს.
მკვლევრები ამას იმით ხსნიან, რომ ერექციული ფუნქცია პირდაპირ არის დამოკიდებული სისხლძარღვთა ჯანმრთელობაზე. სისხლძარღვთა კედლის დაზიანებამ, ქრონიკულმა ანთებამ, ჟანგვითმა სტრესმა, ინსულინრეზისტენტობამ და ჰორმონალურმა დისბალანსმა შესაძლოა ერთდროულად შეუწყოს ხელი როგორც ერექციული დისფუნქციის, ისე გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებების განვითარებას. მსგავსი კავშირი შეინიშნება დიაბეტის დროსაც, რომლის პირველი კლინიკური გამოვლინება შესაძლოა სწორედ ერექციული ფუნქციის დარღვევა იყოს.
ავტორები ხაზს უსვამენ, რომ ერექციული დისფუნქცია თავისთავად არ იწვევს გულის დაავადებებს ან დიაბეტს და არ წარმოადგენს საბოლოო დიაგნოსტიკურ კრიტერიუმს. თუმცა, ამ პრობლემის გაჩენამ პაციენტს უნდა უბიძგოს გულ-სისხლძარღვთა და მეტაბოლური სისტემის კომპლექსური შეფასებისკენ.
რა არის ერექციული დისფუნქცია და რა იწვევს მას?
მედიცინაში ერექციული დისფუნქცია განისაზღვრება, როგორც სქესობრივი აქტისთვის საკმარისი ერექციის მიღწევის ან შენარჩუნების შეუძლებლობა, რომელიც 3 თვეზე მეტხანს გრძელდება.
ძირითადი გამომწვევი მიზეზები:
-
სისხლძარღვთა დაავადებები: ათეროსკლეროზი და არტერიული ჰიპერტენზია არღვევს სისხლის მიმოქცევას;
-
ენდოკრინული დარღვევები: შაქრიანი დიაბეტი და ტესტოსტერონის დაბალი დონე;
-
ფსიქოგენური ფაქტორები: ქრონიკული სტრესი, შფოთვა და დეპრესია;
-
მედიკამენტები: გარკვეული ანტიდეპრესანტებისა და არტერიული წნევის სამკურნალო საშუალებების გვერდითი ეფექტები.
დიაგნოსტიკა და მკურნალობა
პრობლემის წარმატებული დიაგნოსტიკა და მკურნალობა შესაძლებელია შესაბამისი სპეციალისტების ჩართულობით.
საჭირო დიაგნოსტიკური ეტაპები:
-
კონსულტაცია უროლოგთან ან ანდროლოგთან;
-
სისხლის ანალიზი ტესტოსტერონისა და პროლაქტინის დონის დასადგენად;
-
მცირე მენჯის/სასქესო ორგანოების სისხლძარღვთა ულტრაბგერითი დოპლეროგრაფია.
მკურნალობის ძირითადი მიმართულებები:
-
ცხოვრების წესის კორექცია: მავნე ჩვევებზე უარის თქმა და რეგულარული ფიზიკური აქტივობა;
-
მედიკამენტური თერაპია: ექიმის მიერ ინდივიდუალურად შერჩეული პრეპარატები;
-
ფსიქოთერაპია: კვალიფიციური დახმარება, თუ პრობლემა ფსიქოლოგიური ფაქტორებით არის განპირობებული.