ყოველთვის შეხვდებით კარის სახელურებზე, მაგიდაზე, ნებისმიერ ზედაპირზე, ტანსაცმელზე, ცხოველის ბეწვზე, ტყავზე და ა.შ. მათი სიცოცხლის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია გარემო პირობებზე, განსაკუთრებით ხელსაყრელია დაბალი ტემპერატურა და მაღალი ტენიანობა. ასეთ პირობებში ისინი იკეთებენ დამცავ კაფსულას და ვირიონებად წოდებულნი, საკმაოდ დიდი ხნით აგრძელებენ არსებობას.

• უხილავი მტერი

არაუჯრედოვანი სიცოცხლის ფორმა – ვირუსი, მარტივი, მიკროსკოპული არსებაა. ის არის ნუკლეინის მჟავა, გახვეული ცილოვან გარს – კაფსიდში. არსებობს შედარებით რთული აგებულების მქონე ვირუსები, რომლებიც, ნუკლეინის მჟავას გარდა, კაფსიდში შეიცავენ ლიპიდებსა და პოლისაქარიდებს.

უხილავ მტრებად წოდებული ვირუსები თანამედროვე მედიცინის დიდი თავსატეხია, რამდენადაც ადამიანის ორგანიზმის სწრაფად ინფიცირების უნარი გააჩნიათ. თავად სახელი ვირუსიც ხომ ლათინურად შხამს ნიშნავს.

არსებობს განსხვავებული ფორმის ვირუსები: ბურთის, სპირალის, ჩხირის მაგვარი, მათი ზომები მერყეობს 20-300 ნმ-ის საზღვრებში, შეგახსენებთ რომ 1 მმ-ში 1 მილიონი ნმ-ია. ყველაზე მსხვილი ზომის ვირუსთა დიამეტრი 500 ნმ-ია.

ერთეულ გამონაკლისებს თუ არ გავითვალისწინებთ, ვირუსი მხოლოდ ერთი ტიპის ნუკლეინის მჟავას, დნმ-ს ან რნმ-ს შეიცავს. თუმცა, არსებობენ ორივე ტიპის მოლეკულის შემცველებიც, მაგალითად, მიმივირუსები. ისინი ზომითაც გიგანტები არიან და თან იმიტირებენ ბაქტერიათა ცხოველქმედების პროცესებს, რის გამოც ზოგიერთი მეცნიერი მათ ვირუსებიდან ბაქტერიებამდე გარდამავალ ფორმად მიიჩნევს.

ვირუსი ობლიგატური პარაზიტია – ადამიანის ორგანიზმის გარეშე გამრავლება არ შეუძლია, უჯრედის გარეთ იგი მხოლოდ ქიმიური ნივთიერებაა, ამიტომაც ილტვიან ასე გამალებით ცოცხალ უჯრედში შესაღწევად, რათა გამრავლდნენ და არსებობა გაიხანგრძლივონ.

ადამიანის უჯრედის გარდა, ვირუსები მცენარის, ცხოველის, სოკოსა და ბაქტერიის ორგანიზმშიც მრავლდებიან, ამ უკანასკნელს ვუწოდებთ ბაქტერიოფაგებს, გარდა ამისა, არსებობენ ისეთებიც, რომელთაც ორგანიზმში შეღწევა მხოლოდ უჯრედში სხვა ვირუსის არსებობისას შეუძლიათ, ესენი ვირუს-სატელიტებია.

• ვირუსთა მოქმედების სტრატეგია

თემის გაგრძელებას გაეცანით ბმულზე

https://mkurnali.ge/daavadebebi-mkurnaloba/13933-virustha-samyaro.html