ღვიძლის ცხიმოვანი დაავადება: არააშკარა რისკები და პრევენცია - მკურნალი.გე

ენციკლოპედიაგამომთვლელებიფიტნესიმერკის ცნობარიმთავარიკლინიკებიექიმებიჟურნალი მკურნალისიახლეებიქალიმამაკაციპედიატრიასტომატოლოგიაფიტოთერაპიაალერგოლოგიადიეტოლოგიანარკოლოგიაკანი, კუნთები, ძვლებიქირურგიაფსიქონევროლოგიაონკოლოგიაკოსმეტოლოგიადაავადებები, მკურნალობაპროფილაქტიკაექიმები ხუმრობენსხვადასხვაორსულობარჩევებიგინეკოლოგიაუროლოგიაანდროლოგიარჩევებიბავშვის კვებაფიზიკური განვითარებაბავშვთა ინფექციებიბავშვის აღზრდამკურნალობასამკურნალო წერილებიხალხური საშუალებებისამკურნალო მცენარეებიდერმატოლოგიარევმატოლოგიაორთოპედიატრავმატოლოგიაზოგადი ქირურგიაესთეტიკური ქირურგიაფსიქოლოგიანევროლოგიაფსიქიატრიაყელი, ყური, ცხვირითვალიკარდიოლოგიაკარდიოქირურგიაანგიოლოგიაჰემატოლოგიანეფროლოგიასექსოლოგიაპულმონოლოგიაფტიზიატრიაჰეპატოლოგიაგასტროენტეროლოგიაპროქტოლოგიაინფექციურინივთიერებათა ცვლაფიტნესი და სპორტიმასაჟიკურორტოლოგიასხეულის ჰიგიენაფარმაკოლოგიამედიცინის ისტორიაგენეტიკავეტერინარიამცენარეთა მოვლადიასახლისის კუთხემედიცინა და რელიგიარჩევებიეკოლოგიასოციალურიპარაზიტოლოგიაპლასტიკური ქირურგიარჩევები მშობლებსსინდრომიენდოკრინოლოგიასამედიცინო ტესტიტოქსიკოლოგიამკურნალობის მეთოდებიბავშვის ფსიქოლოგიაანესთეზიოლოგიაპირველი დახმარებადიაგნოსტიკაბალნეოლოგიააღდგენითი თერაპიასამედიცინო ენციკლოპედიასანდო რჩევები

ღვიძლის ცხიმოვანი დაავადების არააშკარა რისკ-ფაქტორები: რა უნდა ვიცოდეთ?

მიუხედავად იმისა, რომ ღვიძლი უნიკალური ორგანოა და მას თავისი მოცულობის 70%-მდე რეგენერაცია შეუძლია, მუდმივი ნეგატიური ფაქტორების ზემოქმედებამ შესაძლოა შეუქცევადი პროცესები გამოიწვიოს.

უახლესი კვლევა: რა კავშირია წნევას, ძილსა და ღვიძლს შორის?

ჟურნალში Journal of Clinical and Translational Hepatology (JCTH) გამოქვეყნებული უახლესი კვლევის თანახმად, მეცნიერებმა გამოავლინეს მჭიდრო კავშირი ღვიძლის მეტაბოლურ ცხიმოვან დაავადებასა (MAFLD) და რამდენიმე ერთი შეხედვით არაპირდაპირ ფაქტორს შორის.

მკვლევარებმა 15,000-ზე მეტი პაციენტისა და 75,000 ჯანმრთელი ადამიანის მონაცემები შეადარეს. კვლევამ აჩვენა, რომ ღვიძლის ცხიმოვანი დაავადების რისკს მნიშვნელოვნად ზრდის შემდეგი ფაქტორები:

  • მაღალი არტერიული წნევა (ჰიპერტენზია);

  • სისხლში ლიპიდების (ცხიმების) მაღალი დონე;

  • ძილის აპნოე (სუნთქვის ხანმოკლე გაჩერება ძილის დროს);

  • ჰიპოთირეოზი (ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის დაქვეითება).

აღსანიშნავია, რომ სიმსუქნე კვლავ რჩება ყველაზე ძლიერ რისკ-ფაქტორად, განსაკუთრებით 50 წლამდე ასაკის ადამიანებში. მეცნიერების დასკვნით, ამ ფაქტორების დროული გათვალისწინება ექიმებს დაავადების ადრეულ ეტაპზე იდენტიფიცირებაში დაეხმარება.

რა არის სტეატოზი და რატომ არის ის საშიში?

სტეატოზი, იგივე ღვიძლის არაალკოჰოლური ცხიმოვანი დაავადება, არის მდგომარეობა, როდესაც ღვიძლში ზედმეტი ცხიმი გროვდება და ჯანსაღ უჯრედებს ანაცვლებს. ეს პროცესი ხშირად უსიმპტომოდ მიმდინარეობს, თუმცა ადრეულ სტადიაზე ორგანიზმი მაინც გვაძლევს ნიშნებს:

  1. მუდმივი დაღლილობა და სისუსტე;

  2. გუნება-განწყობის ხშირი ცვალებადობა;

  3. ყურადღების გაფანტვა და კონცენტრაციის დაქვეითება.

ძირითადი რისკ-ფაქტორების ჩამონათვალი:

  • ცხოვრების უმოძრაო წესი;

  • არაბალანსირებული დიეტა (სწრაფი კვება, ტრანსცხიმები, შაქარი);

  • ჭარბი წონა და ტიპი 2 შაქრიანი დიაბეტი;

  • პოლიკისტოზური საკვერცხეების სინდრომი;

  • ასაკი (50 წელზე მეტი).

სტეატოზიდან ციროზამდე: გართულებები

თუ სტეატოზს დროულად არ მივაქცევთ ყურადღებას, დაავადება პროგრესირებს. ღვიძლის ქსოვილი განიცდის ფიბროზს, რაც საბოლოოდ ციროზში გადადის.

ღვიძლის ციროზი ქრონიკული დაავადების ბოლო სტადიაა, რომლის დროსაც ნორმალური ქსოვილი შემაერთებელი ქსოვილით (ნაწიბურებით) იცვლება. ამ დროს ორგანო კარგავს ფუნქციას:

  • ვეღარ მონაწილეობს მეტაბოლიზმში;

  • ვეღარ ფილტრავს ტოქსინებს, რაც იწვევს მათ დაგროვებას ორგანიზმში.

ტოქსინების მატებამ შესაძლოა გამოიწვიოს ღვიძლისმიერი ენცეფალოპათია, რაც ვლინდება ძილის დარღვევით, მკვეთრი დაღლილობითა და კოგნიტური ფუნქციების შესუსტებით.

დასკვნა: ღვიძლის ცხიმოვანი დაავადება მხოლოდ წონის პრობლემა არ არის. ეს არის კომპლექსური მეტაბოლური დარღვევა. ცხოვრების წესის შეცვლა, ფიზიკური აქტივობა და არტერიული წნევისა თუ ჰორმონალური ბალანსის კონტროლი საუკეთესო გზაა ღვიძლის ჯანმრთელობის შესანარჩუნებლად.