როდის უნდა გაკეთდეს ოპერაცია - მკურნალი.გე
რუბრიკები
ოჯახის მკურნალის ანონსი
აგვისტო 2018
კითხვა-პასუხი
როდის უნდა გაკეთდეს ოპერაცია
როდის უნდა გაკეთდეს ოპერაცია

გვინდა, მთავარი თემის ამ ნაწილში მკითხველს ვესაუბროთ ჩირქოვანი ინფექციებისა და მუცლის ღრუს იმ პათოლოგიების შესახებ, რომელთა განკურნება მხოლოდ ქირურგიული ჩარევით არის შესაძლებელი. დასაწყისშივე შეგახსენებთ საყოველთაოდ ცნობილ წესს: ქირურგიული დაავადების თვით-მკურნალობა (მაგალითად, მუცლის ტკივილის დროს ოყნის გაკეთება, კუჭის ამორეცხვა),

ისევე როგორც ნებაზე მიშვება, სახიფათოა. მაშ ასე, როდის უნდა გაკეთდეს ოპერაცია ჩირქოვანი დაავადების (ინფექციის) და მუცლის ღრუს ორგანოთა ამა თუ იმ პათოლოგიის შემთხვევაში? მიუხე-დავად თემის სირთულისა, ვეცდებით, ამ კითხვაზე მკითხველისთვის მეტ-ნაკლებად გასაგები პასუხი გავცეთ. გაგაცნობთ იმ დაავადებებს, რომლებიც ყველაზე ხშირად გვხვდება ქირურგიულ პრაქტიკაში.

ჩირქოვანი

ინფექცია
ორგანიზმში მიკრობთა შეჭრისთვის (სხვათა შორის, ენდოგენური ანუ შინაგანი ინფექციებიც არსებობს) აუცილებელია კარიბჭე, რომელიც უმთავრესად კანისა და ლორწოვანი გარსების დაზიანების შედეგია. ასეთი დაზიანება ხშირად შეუმჩნეველია. ზოგჯერ ბაქტერიები ორგანიზმში კანის დაუზიანებლადაც ხვდებიან, მაგალითად, თმის ბუდეებში ჩაინერგებიან.

ძირმაგარა ანუ ფურუნკული. ფურუნკული თმის ბუდისა და ცხიმოვანი ჯირკვლის მწვავე ჩირქოვანი

ანთებაა. იგი ჩნდება თმიან ადგილებზე, სადაც უხვად არის საოფლე ჯირკვლები, ასევე - ისეთ ადგილე-ბზე, რომლებიც მუდმივად განიცდის მექანიკურ გაღიზიანებას: კისრის უკანა მხარეს, იღლიის ფოსოში, წელის არეში, ბარძაყის შიგნითა ზედაპირზე... დაავადების განვითარებას ხელს უწყობს კანის დაბინძუ-რება და მცირე ტრავმები.

ფურუნკულის განვითარებაში დიდ როლს ასრულებს ორგანიზმის დამცავი ძალების დაქვეითება, რასაც ქრონიკული დაავადებები, (მაგალითად, დიაბეტი) უწყობს ხელს. ფურუნკული მსუბუქი დაავადებაა და ავადმყოფის ორგანიზმში მნიშვნელოვან ზოგად ცვლილებებს არ იწვევს. მას ხალხური საშუალებებითაც მკურნალობენ, მაგრამ ზოგიერთი მდებარეობის შემთხვევაში შესაძლოა მდგომარეობა დამძიმდეს.

სახის, განსაკუთრებით - ზედა ტუჩის, ფურუნკული ძალზე მძიმედ მიმდინარეობს. ამ დროს შესაძლოა, ინფექცია სახის სისხლძარღვების მეშვეობით თავის ტვინისკენ გავრცელდეს და მენინგიტი გამოიწვიოს.
კატეგორიულად აკრძალულია ფურუნკულის თითებით გამოწურვა. ფურუნკულიან ავადმყოფს სამედიცინო დაწესებულებაში ქირურგის მეთვალყურეობით უნდა უმკურნალონ. ოპერაცია ამ დროს პრაქტიკულად არ კეთდება, მაგრამ სახის გართულებული ფურუნკულის შემთხვევაში შესაძლოა დაისვას ოპერაციული ჩარევის საკითხი, რომლის საჭიროებაც ქირურგმა ინდივიდუალურად უნდა გადაწყვიტოს.

კარბუნკული. კარბუნკული ერთმანეთთან დაკავშირებული რამდენიმე ფურუნკულია. ამ დროს ანთე-ბითი პროცესი ღრმად მდებარე ქსოვილებზე ვრცელდება და დაავადება მძიმდება, ამიტომ კარბუნკულის მკურნალობა, რაც პრაქტიკულად ყოველთვის ოპერაციას გულისხმობს, ქირურგიულ სტაციონარში უნდა ჩატარდეს.

ჩირქგროვა. ეს ცნება ორგვარ ჩირქოვან ანთებას - აბსცესსა და ფლეგმონას - აერთიანებს. აბსცესი კანქვეშა ცხიმოვანი ქსოვილის ან რომელიმე ორგანოს შემოსაზღვრული ჩირქოვანი ანთებაა. მისი მიზეზია ქსოვი-ლთა დაზიანების შედეგად ორგანიზმში ჩირქმბადი მიკროორგანიზმების შეჭრა. ორგანიზმში ინფექცია შესაძლოა სამკურნალო ნივთიერების ნემსით შეყვანის დროსაც შეიჭრას, თუ არ დაიცავენ სათანადო წე-სებს: არ გამოხარშავენ შპრიცს, ინექციის წინ კანს არ დაამუშავებენ სპირტითა და იოდით და ა.შ. 

ხშირად ჩირქგროვა თავისთავად იხსნება (განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც იგი ზედაპირულია) და ჩირქი გარეთ გამოდის. უმჯობესია, ავადმყოფმა ქირურგს მიმართოს, ვინაიდან ჩირქგროვის მკურნალობა მხო-ლოდ ოპერაციული მეთოდით შეიძლება, რაც ჩირქგროვის გაკვეთასა და ჩირქის გამოშვებას გულისხმობს.

ფლეგმონა. ფლეგმონა კანქვეშა ქსოვილის გავრცელებული ჩირქოვანი ანთებაა. მისთვის დამახასიათებე-ლია შესივება, სიწითლე, მტკივნეულობა. ადგილობრივთან ერთად თავს იჩენს ზოგადი ნიშნებიც: მაღა-ლი ტემპერატურა, თავის ტკივილი, უმადობა, შემცივნება. მკურნალობა უმეტესად ოპერაციულია. ასეთი ავადმყოფი ქირურგიულ სტაციონარში უნდა მკურნალობდეს.

პანარიციუმი. პანარიციუმს, თითების ამ ჩირქოვან დაავადებას, საქართველოში საწერელს ან დუდკოს უწოდებენ. მის განვითარებაში გადამწყვეტ როლს ასრულებს როგორც ხილული ტრავმა, ისე მიკრო-ტრავმა (ნაჩხვლეტი, ნაკაწრი და სხვა). პანარიციუმის განვითარებას ხელს უწყობს დიაბეტი, ავიტამინო-ზი, სისხლის მიმოქცევისა და ნივთიერებათა ცვლის მოშლა.

მიუხედავად იმისა, რომ პანარიციუმი საკმაოდ ხშირია, პროფილაქტიკური ღონისძიებებისა და მკურნალობის მეთოდების გაუმჯობესების გამო გართულებები (ძვლის, სახსრის, მყესის, მტევნის ჩირქოვანი ანთებები) მკვეთრად გაიშვიათდა. პანარიციუმით დაავადებულებს იშვიათად სჭირდებათ სტაციონარული მკურნალობა.

პანარიციუმის ძირითადი ნიშნებია ტკივილი, შეწითლება, შესიება და თითის ფუნქციის მოშლა. თითე-ბის მომხრელ ზედაპირზე შეწითლება უმნიშვნელოა. რაც უფრო ზერელეა პროცესი, მით უფრო ძლიე-რია სიწითლე და პირიქით - ღრმა პანარიციუმის დროს სისხლძარღვებზე ზეწოლის გამო კანი ზოგჯერ მკრთალი ან იისფერია. ტკივილი მუდმივია, ხშირად - მოპულსირე, მფეთქავი ხასიათისა და პაციენტს არ აძინებს.

ზერელე პანარიციუმის მკურნალობა საწყის სტადიაში იოლია. დაგვიანების შემთხვევაში ზერელე პანარიციუმი შეიძლება ღრმაში გადაიზარდოს, რომლის მკურნალობა უფრო რთულია და უმთავრესად სტაციონარის პირობებში მიმდინარეობს. ფრჩხილქვეშა პანარიციუმის დროს ზოგჯერ საკმარისია მისი მიზეზის - ხიწვის, ეკლის ამოღება, რისთვისაც ფრჩხილის კიდის მოკვეთაა საჭირო. ფრჩხილქვეშა ჩირქის დრენირებისთვის ფრჩხილს სკალპელის წვერით ან ბორმანქანით ხვრეტენ. ზოგჯერ საჭირო ხდება მთელი ფრჩხილის ან მისი ნაწილის აცლაც.

პარონიქიის (ფრჩხილბუდის) მკურნალობა თავდაპირველად კონსერვატიულია. უნდა გამოვიყენოთ საპნიანი წყლის აბაზანები, ზოგჯერ - ცხელი სპირტით შეზავებულიც, აგრეთვე - კომპრესი მარილის ჰიპერტონული ხსნარით (2ს/კ მარილი 200 გ ანადუღარ წყალზე). თუ კონსერვატიული ღონისძიებები უშედეგო აღმოჩნდა, საქმეში ქირურგი ერთვება.

უნდა შევეხოთ ქიმიური ფანქრით გამოწვეულ პანარიციუმსაც. ქიმიური ფანქრის გრაფიტში შემავალი ანილინის საღებავები ქსოვილის ვრცელ ნეკროზს (კვდომას) იწვევს. ამ დროს აუცილებლად უნდა გაკეთდეს ოპერაცია, რომლის მიზანია ანილინის საღებავებით შეღებილი ქსოვილების ამოკვეთა.

პანდაქტილიტი თითის ყველა ქსოვილის ჩირქოვანი ანთებაა. თითის ყველა ქსოვილზე ჩირქოვანი პრო-ცესის გავრცელების შემთხვევაში ვითარდება მრავლობითი ჩირქოვანი ხვრელი. თითი ძლიერ შესივე-ბული, ციანოზური (გალურჯებული) და დეფორმირებულია. ასეთ მდგომარეობაში მკურნალობა თით-ქმის ყოველთვის უშედეგოა: ანთებითი პროცესის დაცხრობის შემდეგ თითი ფუნქციას კარგავს, ამიტომ რეკომენდებულია მისი მოკვეთა.

როდის უნდა გაკეთდეს პანარიციუმის დროს ოპერაცია, დღემდე საკამათოა. მრავალი ქირურგის აზრით, ოპერაციის ჩატარება საჭიროა პირველი უძილო ღამის შემდეგ. ჩირქის არარსებობის დროსაც კი გაკვეთა და ანთებითი გამონადენის შემცირება ხელს უწყობს პროცესის უკუგანვითარებას.

მუცლის ღრუს ზოგიერთი დაავადების ქირურგიული მკურნალობა
დავიწყოთ იმით, რომ მუცლის ღრუში ტკივილის აღმოცენების შემთხვევაში ადამიანმა უნდა მიმართოს ქირურგს და მხოლოდ ქირურგს!

ჭიანაწლავის ანთება (აპენდიციტი) მუცლის ღრუს ორგანოთა პათოლოგიებს შორის ყველაზე გავრცელე-ბული დაავადებაა. ტკივილი უმეტესად მუცლის ქვედა ნახევარში, უფრო ხშირად კი მარჯვენა თეძოს ფოსოში ლოკალიზდება, მაგრამ არ არის გამორიცხული, აპენდიციტი ატიპურად დაიწყოს. მაგალითად, არის შემთხვევები, როდესაც ტკივილი კუჭის მიდამოში იწყება და თანდათან გადაინაცვლებს მარჯვენა თეძოს ფოსოსკენ. გადანაცვლების პერიოდში პაციენტი საკვებით მოწამვლას ან რაიმე სხვა მიზეზს ეჭვობს და ირეცხავს კუჭს ან იკეთებს ოყნას, რასაც შეიძლება უმძიმესი შედეგი მოჰყვეს.

არის შემთხვევები, როდესაც ტკივილი ბავშვებსა და მოხუცებს  სუსტად შეიძლება ჰქონდეთ გამოხატული და სხვა. ამიტომაც არის აუცილებელი მუცლის ტკივილის დროს ქირურგის კონსულტაცია. მხოლოდ სპეციალისტს ძალუძს, დაფარული ნიშნების მიუხედავად, დასვას სწორი დიაგნოზი და ადამიანი სიკვდილს გადაარჩინოს.

სამედიცინო ლიტერატურაში გავრცელებულია ასეთი გამოთქმა: "აპენდიციტი არის ადვილი და ყველაზე რთული დაავადება". ვგონებ, ამით ყველაფერია ნათქვამი. მწვავე აპენდიციტის შემთხვევაში საჭიროა სასწრაფო ოპერაცია - მისი ამოკვეთა. რაც უფრო სწრაფად გაკეთდება ოპერაცია, მით უფრო უხიფათოა იგი და ავადმყოფს თავიდან აცილებს უმძიმეს გართულებებს, რომლებიც ხშირად საბედისწერო ხდება.

მწვავე აპენდიციტის გართულების მთავარი მიზეზია ექიმთან დაგვიანებით მისვლა, რაც იმის ბრალია, რომ მუცლის ტკივილს, გულისრევას და ღებინებას (განსაკუთრებით - ბავშვებში) სხვა მიზეზით ხსნიან. ერთ შეცდომას მეორე, უფრო სახიფათო მოსდევს, კერძოდ, ის, რომ იყენებენ საფაღარათო საშუალებას ან ოყნას, რაც, კიდევ ერთხელ ვიმეორებთ, დაუშვებელია. უნდა ვიცოდეთ, რომ მუცლის მწვავე ტკივილი უმეტესად მწვავე აპენდიციტს უკავშირდება და სასწრაფოდ გამოვიძახოთ ექიმი.

არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება ტკივილგამაყუჩებლის გამოყენება - ის ნიღბავს დაავადების ნიშნებს და შეცდომის მიზეზად იქცევა. არსებობს ე. წ. ქრონიკული აპენდიციტი, რომელსაც ახასიათებს მუდმივი ან პერიოდული ტკივილი მარჯვენა თეძოს ფოსოში. ასეთი პათოლოგიის მატარებელი ადამიანები ხში-რად მოხვედრილან ქირურგის ხელში, თუმცა, პროცესზე დაკვირვებისას ტკივილს გაუვლია და ოპერა-ციაც საჭირო არ გამხდარა.



კომენტარი არ გაკეთებულა
გააკეთეთ კომენტარი
კომენტარი, რომელიც შეიცავს უხამსობას, დისკრედიტაციას, შეურაცხყოფას, ძალადობისკენ მოწოდებას,სიძულვილის ენას, კომერციული ხასიათის რეკლამას, წაიშლება საიტის ადმინისტრაციის მიერ.
რეკომენდირებული პროდუქტები
ამ კატეგორიის სხვა სტატიები
12 წლის გოგონა, რომელმაც ლეღვის ნახარშის შედეგად 40%–იანი დამწვრობა მიიღო, მინიმუმ ერთი კვირის განმავლობაში
ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის დასკვნით, სიმსუქნე “XXI საუკუნის არაინფექციური ეპიდემიაა”.
დღესდღეობით ტონზილექტომია და ადენოიდექტომია ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ოპერაციებია.
მკვლევარებმა წარმოადგინეს უნიკალური ნივთიერება, რომელიც ნებისმიერ დაზიანებულ ქსოვილს რამოდენიმე
რუსმა მკვლევარებმა კრასნოიარსკიდან წარმოადგინეს ბაქტერიული ცელულოზისგან შექმნილი უცნაური აპკები (ერთგვარი გარსები), რომლებიც
როგორ ამოვიცნოთ აპენდიციტი? (ნახეთ ვიდეო)
24 სექტემბერი 2018
კვლევების შედეგად, სამყარომ საკვებ პლასტიკში არსებული ბისფენოლ А (ВРА)-ს მავნე თვისებებზე შეიტყო.
24 სექტემბერი 2018
D ვიტამინი გვეხმარება ძვლების სიმტკიცის შენარჩუნებაში, თუმცა სპეციალისტები მოგვიწოდებენ
ცნობილია, რომ დაბინძურებული ჰაერი სიცოცხლის წლებს გვართმევს. მეცნიერებმა დათვალეს, რამდენად
მომაკვდინებელ დაავადებებთან საბრძოლველად კაცობრიობა უკვე დიდი ხანია იყენებს ვაქცინებს,
თუ ადამიანი რეგულარულად თამაშობს ჩოგბურთს, მას ამით შეუძლია სიცოცხლის თითქმის 10 წლით